Warto zatem poznać działanie oraz potencjalne zastosowania „tele”, i przekonać się, czy warto włączyć go do swojego zestawu fotograficznego.

Ograniczanie się do jednego sposobu fotografowania grozi tworzeniem monotonnych, przewidywalnych kadrów i zatrzymaniem rozwoju twórczego. Dlatego tematowi teleobiektywów powinni przyjrzeć się zarówno bardziej doświadczeni fotografowie, jak i osoby, które dopiero przymierzają się do zakupu pierwszego poważnego sprzętu fotograficznego. Co warto wiedzieć o obiektywach z długą ogniskową?

Teleobiektyw - co to jest i czym różni się od innych obiektywów?

Ogniskowa standardowego obiektywu wynosi 50 mm i pozwala na rejestrowanie obrazu, który jest podobny do tego widzianego „na żywo” (mowa tu o perspektywie i kącie widzenia). Obiektywy, w których jest ona krótsza od wspomnianej wartości, dają efekt oddalenia fotografowanej sceny. Tymczasem w przypadku teleobiektywów ogniskowa sięga 70, 100, 300 lub więcej milimetrów i pozwala na przybliżanie scen.

Teleobiektywy, w porównaniu do obiektywów z krótszymi ogniskowymi, rzutują na matrycę aparatu większy obraz, co umożliwia wykonywanie zdjęć, na których daleko położone obiekty są wyraziste i bogate w szczegóły. Ich praca opiera się więc na efekcie przybliżenia, który jest znany choćby z lornetek.

Podział teleobiektywów

Teleobiektywy stanowią dość różnorodną grupę układów optycznych, a co za tym idzie, poszczególne z nich sprawdzają się w innych sytuacjach. Można je podzielić ze względu na długość ogniskowej, a także – podobnie jak pozostałe obiektywy – z uwagi na regulację przybliżenia/oddalenia.


Jeśli chodzi o „zasięg”, wyróżnia się teleobiektywy:

  • krótkie - z ogniskową 70-100 mm, które są szczególnie popularne w fotografii portretowej,
  • średnie - gdzie ogniskowa wynosi od 100 do 300 mm i świetnie sprawdza się w przypadku fotografowania aktywności sportowych, w których fotograf znajduje się względnie blisko sportowców (np. tenis),
  • długie (supertele) - w których ogniskowa przekracza 300 mm, co pozwala na wykonywanie wysokiej jakości zdjęć fauny, czy też fotografowanie wydarzeń na stadionach sportowych.

W ramach drugiego podziału teleobiektywy dzieli się na stałoogniskowe i zmiennoogniskowe. Na czym one polegają i kiedy mogą się sprawdzić?

Teleobiektywy stałoogniskowe i zmiennoogniskowe

Teleobiektywy zmiennogniskowe (z zoomem) to te, które pozwalają na płynną regulację długości ogniskowej. W niektórych modelach zakres ogniskowych sięga niespełna 150 mm, ale są też aparaty, w których przekracza on 300 mm. Urządzenia z tej drugiej grupy są droższe i pozwalają na wykonywanie praktycznie dowolnych zdjęć, w których priorytetem jest uzyskanie precyzyjnego, szczegółowego obrazu odległych obiektów. Należy jednak podkreślić, że wśród nich są też obiektywy, w których ogniskowa przybiera wartości na przykład od 18 do 200 mm, dzięki czemu możliwe jest zarówno oddalanie, jak i przybliżanie fotografowanych scen.

Teleobiektywy stałoogniskowe są tańsze i lżejsze od zmienoogniskowych, a przy tym zapewniają większe możliwości w zakresie fotografowania w niesprzyjających warunkach oświetleniowych. Z drugiej strony, ze względu na brak regulacji ogniskowych, są mniej uniwersalne. Warto przy tym zaznaczyć, że w ich przypadku różnica w długości ogniskowej jest naprawdę ogromna: są modele z ogniskową 70 mm, ale również 200, 300, a nawet 600 mm.

Niezależnie o jakiej długości ogniskowej mowa, dobry teleobiektyw ma zoom optyczny, a nie cyfrowy. Oznacza to, że zachowuje stałe położenie płaszczyzny ostrości.
Szeroki wybór wysokiej jakości teleobiektywów stało- i zmiennoogniskowych można znaleźć pod adresem: sprzet foto. Na podanej stronie dostępna jest również bogata oferta aparatów fotograficznych od firmy Sony.

Teleobiektyw - do czego jest wykorzystywany?

Możliwość przybliżania fotografowanych scen oraz duży wybór ogniskowych niosą ze sobą szerokie możliwości. Dzięki nim teleobiektywy sprawdzają się nie tylko w fotografii sportowej i dzikich zwierząt, ale również krajobrazowej.

Obiektywy szerokokątne wykorzystuje się do wykonywania zdjęć z rozległą głębią ostrości, gdzie konieczne jest zaakcentowanie pierwszego planu. Tymczasem za sprawą teleobiektywów można świetnie podkreślić dalekie plany oraz odległe szczegóły. Pozwalają też uprościć kompozycję i skoncentrować się na kształtach oraz formach, a przy tym budować ciekawe i zróżnicowane kadry. Jeśli w pobliżu znajdują się mniej atrakcyjne przestrzenie, to z pomocą teleobiektywu można sprawić, że zainteresowanie przeniesie się na odległe, ciekawsze plany. Z drugiej strony, sprawdzi się on również w przypadku tworzenia ciasnych kadrów, kiedy fotograf chce skoncentrować się na detalu.

Teleobiektyw pozwoli ukazać majestat gór, ale również uzyskać wspaniałą tarczę słońca lub księżyca, czy też zaakcentować odległe drzewa, budynki lub inne ważne elementy znajdujące się daleko od fotografa. Warto mieć to na uwadze, bowiem nawet część tych bardziej doświadczonych fotografów nie docenia możliwości, jakie teleobiektywy dają w zakresie fotografii krajobrazowej.

Co jeszcze warto wiedzieć?

Zakup teleobiektywu to najczęściej wydatek rzędu kilku tysięcy złotych, ale dla miłośnika fotografii, który będzie potrafił wykorzystać jego potencjał, powinien okazać się trafioną inwestycją. Osoby, które chciałyby korzystać z możliwości przybliżania sceny, a jednocześnie nie chcą wydawać większej kwoty, mogą rozważyć nabycie telekonwertera. Ten ostatni to obudowany zestaw soczewek, który mocuje się pomiędzy korpusem aparatu i obiektywem, co pozwala powiększyć centralną część kadru i tym samym wydłużyć ogniskową obiektywu.

Popularne telekonwertery pozwalają korzystać z powiększenia x1,4, x2 i x3 – w stosunku do ogniskowej w posiadanym aparacie. Trzeba jednak podkreślić, że ich podpięcie negatywnie odbija się na ostrości i jasności, dlatego sprawdzają się wyłącznie w przypadku dobrych, jasnych obiektywów. Jeśli fotograf nie dysponuje takim sprzętem, to zamiast wysokiej jakości telekonwertera, powinien rozważyć zakup tańszego teleobiektywu.